Onze SHE
Bemanning
Thuishaven
Contact
Links
Marine Trafic
Reactie sturen Winlink
   Laatste update: 20-mei-2018    
   Foto: Morgen varen we verder  ...     
  

Culatra 19 mei 2018

Onze vijf nachten ankeren bij Culatra zitten er bijna op. Morgen varen we naar Ayamonte. We zijn het hier nog niet beu maar het getij werkt een beetje tegen. We willen Ayamonte liefst aanlopen tegen hoog water, want er liggen nogal wat ondieptes bij de monding van de Guadiana. Morgen is dat in Ayamonte om 20.00 uur. Als we langer hier blijven wordt dat elke dag later. En dood tij zit eraan te komen. Dan is er nog minder water. Eigenlijk is het niet echt een probleem, maar zandbanken durven nogal eens op de loop gaan en we hebben niet zoveel vertrouwen in het baggeren van de Spanjaarden. Of moeten de Portugezen dat daar doen? Hoe zit dat op een grensrivier.
Van Culatra onthouden we deze keer dat ons kannetje benzine leeg was. Ik hoorde een vloek toen Leo Sardientje in gereedheid bracht. Geen benzine voor Muis! (2 pk motorke) En we lagen nogal ver van de kant omwille van de herrie die de watertaxi’s maken. Met wat hulpmiddelen zoog Leo de benzine uit onze generator. Die sleuren we al drie jaar mee, zonder dat we hem nodig hadden. De zonnepanelen doen hier het werk. Dat beetje overjaarse benzine zorgde er voor dat we niet naar het eiland moesten roeien. In ons beste Portugees vroegen we hier en daar of we benzine konden kopen. ‘Olhao’ was het antwoord. Tot we in een café een lieve ober troffen die een visser contacteerde. Om 13.00 uur zou de visser naar het café komen. We wandelden over het strand tot aan de vuurtoren, we aten lekkere vis in het restaurant dat aan het café verbonden is en om 1 uur zaten we met ons kannetje aan de bar bij de ober. Die zag het kannetje en zei dat het wat later zou zijn. Verschillende drankjes en een magnum later, kwam de visser te voorschijn. Het gebaar ‘volg mij’ was duidelijk. Met zijn verroeste, piepende kruiwagen vol spullen liep hij ons voor, het hele dorp door. Rond zijn huisje stond een hoop rommel en daartussen een blauw vat met benzine. Hij begon benzine over te gieten tot Leo gebaarde dat het genoeg was. Toen woog hij het kannetje met de hand (wij denken half vol 2,5 liter) en zei 10 euro. Daarmee was de zaak rond. Wij kunnen weer spetteren met Sardientje.
Sardientje heeft hier trouwens het rijk voor zich alleen. We zagen maar één keer een ander bijbootje, van een Duits koppel. Nog geen gewriemel van bijbootjes. We hoeven niet te zoeken naar een plaatsje. Voorlopig zijn al de steigers nog van de vissers. Het zeilseizoen is nog niet echt begonnen. We telden 18 boten, waarvan sommigen niet bewoond. En de café’s, daar zie je in de voormiddag enkel de plaatselijke vrouwen. Ik denk dat ze socialisen terwijl hun mannen met de netten bezig zijn.
Voor de rest was Culatra zoals we het kennen, een lieflijk dorpje in het zand, zonder auto’s. We komen hier zeker nog terug.



Meer.....