Onze SHE
Bemanning
Thuishaven
Contact
Links
Marine Trafic
Reactie sturen Winlink
Foto: Beste wensen voor 2019
  

Albufeira 27 december 2018

Leo en ik zijn weer samen op de boot. Na vele weken, ver van elkaar, is het weerzien altijd bijzonder. Maar ik had niet verwacht Leo aan te treffen met tranen in zijn ogen. Een lange, stevige knuffel dan maar. Dat zegt meer dan woorden. Toen enkele minuten later de woorden dan toch kwamen, bleek dat ik het helemaal mis had. Ik was niet de oorzaak van de ontroering. Bij al de wachtenden op de luchthaven in Faro stond er ook een grote, zwarte hond, een bouvier. Die werd zowat zot toen hij ‘zijne mens’ terug zag. Ik had het kunnen denken, Leo en emoties, dan zijn er honden in het spel. Straathonden zijn er hier genoeg. Met een grote, wit gevlekte, heeft Leo al een speciale band opgebouwd. Hij komt hem elke morgen tegen op zijn ochtendwandeling. Toen we zondag voor het eerst weer naar Bispo (onze pastelaria) trokken, kreeg ik een warme knuffel van Carminha, de bejaarde uitbaatster, maar Leo kon niet binnen zonder eerst de straathond te knuffelen.

Verder moet hij het doen met de zwarte zwerfkat die haar stekje gevonden heeft bij Nikaia.. Nikaia is het restaurant hier bij de haven, waar Fred, Jan en Leo elke morgen samen hun koffie drinken. Ze spreken over het weer, over boten natuurlijk, waar het lekker eten is, de plaatselijke roddels, interessante weetjes… en mannenzaken! Leo zegt dat ze de wereldproblemen oplossen. Af en toe ga ik mee, maar ik geniet er ook van om wat langer in bed te liggen of mijn tijd te nemen voor het ontbijt.

De eerste dagen hadden we wel onmiddellijk wat ‘werk’ te doen. We hadden nog geen foto voor onze nieuwjaarswens. Daarvoor trokken we naar een verborgen strandje. Het vraagt wat klauterwerk om er te geraken en je moet er ook op het goeie moment zijn. Omdat het helemaal ingesloten is door rotsen heb je er maar enkele uren zon. En bij vloed is er helemaal geen strand, dan is er alleen zee. Eigenlijk zie je geen horizon, enkel een gat langs waar de golven binnen komen. Er was nog een beetje zon. We hadden wel onmiddellijk een discussie. Ik dacht dat het afgaand tij was, Leo meende opkomend. Toch vlug een foto. Ik installeer mijn fototoestel op de rugzakken, zelftimer... Toen kwam er een grote golf door het gat gebulderd. Leo, die braafjes was gaan zitten waar ik het wilde, raakte nog net in veiligheid. Hij liet op zijn smartphone zien dat de zee op kwam! Toen mijn fototoestel dan ook nog zei dat hij een andere batterij wilde, en die heb ik niet, gaven we het op. Het zal de foto worden die we onderweg namen.

Prettig eindejaar en goede vaart in 2019.